جنبندگان كوچكى هستند كه در درون زمين سكونت دارند مانند موش و راسو و سوسمار و مانند اين‌ها بنابر احتياطى كه نبايد در اين دو ( حيوانات مسخ شده و حشرات ) ترك شود اگر چه طهارت آن‌ها خالى از وجه نيست . و اما « سباع » كه حيوان را مىدرّد و گوشت مىخورد - چه از وحشىها باشد مانند شير و پلنگ و يوزپلنگ و روباه و شغال و غير اين‌ها و چه از پرنده‌ها باشد مانند شاهين و باز و قرقى و غير آن‌ها - پس اقوى اين است كه قابل تذكيه مىباشند و تذكيه ، گوشت و پوست آن‌ها را پاك مىكند پس انتفاع از آن‌ها حلال است به اينكه در غير نماز مىپوشد و فرش مىنمايد ، بلكه ظرف براى مايعات قرار داده مىشود مثل اينكه مشك آب يا خيك كره و روغن و مانند اين‌ها قرار مىدهد و لو بنابر اقوى دبّاغى نشود ، اگر چه مادامىكه دبّاغى نشده ، احتياط ( مستحب ) آن است كه استعمال نشود . مسأله 24 - همهء انواع حيوان كه خوردن آن‌ها حرام است از حيواناتى كه داراى خون جهنده‌اند - غير از آنچه كه قبلًا ذكر شد - ظاهراً تذكيه بر آن‌ها واقع مىشود ، پس گوشت‌ها و پوست‌هاى آن‌ها به وسيلهء تذكيه پاك مىشود . مسأله 25 - تذكيهء جميع آنچه كه قبول تذكيه مىكنند از حيواناتى كه خوردن آن‌ها حرام است ، در صورتى است كه با ذبح با شرايط معتبر در ذبح حيوان حلال گوشت باشد و همچنين با شكار نمودن آن با آلت جمادى در خصوص حيوانى كه ممتنع است ، مىباشد مانند حيوانات حلال گوشت . و در تذكيهء آن با شكار نمودن به وسيلهء سگ تربيت شده تردّد و اشكال است . مسأله 26 - آنچه كه در دست مسلمان است از گوشت‌ها و پيه‌ها و پوست‌ها در صورتى كه معلوم نباشد كه از غير مذكّى است ، از او گرفته مىشود و با آن معاملهء مذكى مىشود ، به شرط آن‌كه بنابر احتياط ( واجب ) ، ذو اليد در آن تصرّفى نمايد كه مشروط به تذكيه باشد ؛ پس در اين صورت خريدوفروش و خوردن آن و همراه داشتن در نماز و ساير استعمالاتى كه متوقف بر تذكيه است ، جايز مىباشد و بر او تفحّص و پرسيدن واجب نيست ، بلكه مستحب هم نمىباشد و بلكه از آن نهى شده است . و همچنين است آنچه كه